Beast from the east
Onderzoek door vrijwilligers van het Natuurhistorisch Genootschap in Limburg maakt duidelijk dat de grote bosmuis (Apodemus flavicollis) zijn areaal aan het uitbreiden is.
Sinds 1987 is bekend dat de grote bosmuis in het Vijlenerbos (gemeente Vaals) voorkomt. Sindsdien is er vele jaren onderzoek gedaan met behulp van vallen. De dieren worden levend gevangen en daarna weer losgelaten. Zo weten we dat de grote bosmuis af en toe nieuwe bosgebieden bezet, maar uit deze gebieden ook weer verdwijnt.
Eind 2007 is de grote bosmuis echter voor het eerst enkele kilometers buiten het bekende verspreidingsgebied aangetoond. In september 2008 is in vervolg hierop nog westelijker onderzoek gedaan. Daarbij is de grote bosmuis aan de west zijde van het riviertje de Gulp aangetroffen, nabij Euverem, Bilinghuizen en Hoogcruts. Het beestje lijkt dus op te rukken naar het westen.
De grote bosmuis is een van de vijf ware muizen die Nederland rijk is. Hij is een maatje groter dan de bosmuis (Apodemus sylvaticus) en heeft een scherpe scheiding tussen buik- en rugvacht (demarcatielijn). De buik is spierwit, de oren en ogen zijn zeer groot. Verder heeft de grote bosmuis een gele halsband en extra grote achtervoeten. Net als de andere ware muizen eet de grote bosmuis alles wat hij aan voedsel tegen komt: zowel dierlijk voedsel (voornamelijk insecten) als plantaardig.
