Monitoring van de eikelmuis in het Savelsbos in 2016

In 2016 is de populatie eikelmuizen (Eliomys quercinus) in het Savelsbos gemonitord door middel van een vang-terugvang-onderzoek. Gevangen eikelmuizen zijn zoveel mogelijk individueel gemerkt met behulp van transponders. In totaal zijn daarbij 19 individuen gemerkt en is in totaal 53 maal een eikelmuis gevangen. Het monitoringsonderzoek laat zien dat de populatie eikelmuizen in het Savelsbos klein en kwetsbaar is, maar ook dat de aantallen in 2016 iets groter waren dan in eerdere jaren (Bekker & La Haye 2015; La Haye & Müskens, 2015).  De oorzaken van de achteruitgang zijn waarschijnlijk complex en op dit moment niet goed bekend. Het is daardoor niet makkelijk om beschermingsmaatregelen te nemen. De huidige beschermingsmaatregelen richten zich op het verbeteren van het habitat o.a. door het herstellen van heggen en hagen en het starten van kleinschalig hakhoutbeheer. Nader onderzoek naar de genetische variatie van de populatie is (nog steeds) gewenst, evenals meer onderzoek naar de voortplanting (locaties, aantal nesten, begin en einde van de reproductieve periode) en het voedsel van de eikelmuizen.  


Het is aan te bevelen de komende jaren verder aandacht te besteden aan:  

  1. de genetische variatie van de populatie en de ontwikkeling daarvan,
  2. het continueren van de populatie-monitoring, eventueel aangevuld met speciale camera-vallen met transponder-readers,
  3. monitoring van de aanwezige schanskorven,  
  4. verspreidingsmonitoring door middel van eikelmuiskasten met name in omliggende bosgebieden (in het Savelsbos zijn al kasten aanwezig),
  5. onderzoek te starten aan bodemcondities, bodemfauna en de vegetatie 6 de Limburgers meer informeren over deze iconische soort, zodat meer betrokkenheid en draagvlak ontstaat voor beschermingsmaatregelen.