Werkgroep Zoogdierbescherming
Doelstellingen
De doelstellingen van de Werkgroep Zoogdierbescherming zijn:
- bescherming en herstel van zeldzame en/of bedreigde populaties van zoogdiersoorten, waarbij de Rode lijst zoogdieren en de Habitatrichtlijn richtinggevend zijn
- toetsing, beïnvloeding en zo nodig initiëring van rijks- en provinciaal beleid met consequenties voor zoogdierpopulaties in het algemeen en soorten van de Rode lijst en de Habitatrichtlijn in het bijzonder
- informeren van de leden van de Zoogdiervereniging over ontwikkelingen op het gebied van zoogdierbescherming en stimuleren op regionaal en lokaal niveau een vinger aan de pols te houden en zo nodig actie te ondernemen.
Lid worden
Geïnteresseerde leden van de Zoogdiervereniging kunnen lid worden van de werkgroep. Van de leden wordt een actieve opstelling verwacht bij uitwisseling van nieuws over bedreiging en bescherming en deelname aan beschermingsacties.
Overige onderwerpen
De werkgroep houdt zich verder onder andere bezig met:
-
ontwikkelingen in de Habitatrichtlijn
(aanwijzing van gebieden ook voor zoogdieren als noordse woelmuis en meervleermuis)
- zoeken van financiering van beschermingsmaatregelen voor de noordse woelmuis
(in het kader van het LIFE-project van de EU)
- reageren op beleidsvoornemens en -besluiten van de overheid, die (in)direct zoogdierbelangen raken
(zie hieronder).
Amvb 'Besluit beheer en schadebestrijding dieren'
In februari 1999 verschenen de concepten van de ontwerp amvb's bij de Flora- en faunawet. Een amvb, een algemene maatregel van bestuur, is een uitwerking van de wet. Van belang was met name het 'schadebesluit' (welke diersoorten mogen met welke middelen worden bestreden i.v.m. de schade die ze veroorzaken) en het besluit 'vrijstelling beschermde dier- en plantensoorten' (welke wilde diersoorten mogen worden gehouden). Over beide voorstellen schreef de werkgroep een brief aan het ministerie van LNV en het bestuur van het Faunafonds (die over deze zaken adviseert). Belangrijke onderwerpen daarin waren het voorstel om het mogelijk te maken dat provincies vergunning verlenen voor bestrijding van steenmarters die overlast binnenshuis veroorzaken, en het landelijk onbeschermd verklaren van de veldmuis, omdat de toegelaten bestrijdingsmiddelen tegen veldmuizen in het buitengebied niet selectief genoeg zijn en ongewenste neveneffecten kunnen hebben.
©