Gelderland als eerste provincie daadkrachtig met wolfmonitoring

5 oktober 2018

Door een aangenomen motie van D66 in de Gelderse Provinciale Staten wordt het provinciebestuur opgeroepen om werk te maken van actieve monitoring van wolven om inzicht te krijgen in het gedrag en de verblijfplaatsen van individuele wolven in Gelderland. Kennis verzameld uit actieve monitoring kan de provincie, boeren en andere belanghebbenden helpen bij het inzetten van preventieve maatregelen om schade door wolven te voorkomen én kan helpen bij het vergroten van het draagvlak van de wolf. Vanuit partners binnen het samenwerkingsverband Wolven in Nederland wordt enthousiast gereageerd en hopen wij dat andere provincies snel volgen. Maar wat houdt deze actieve monitoring eigenlijk in?

Actieve monitoring
Op het moment dat er in een regio in Nederland of binnen dertig kilometer van de grens in Duitsland meerdere bevestigde wolvenmeldingen (aangeduid met C1) komen in korte tijd, is het belangrijk om actieve wolvenmonitoring op te starten: het gericht zoeken naar sporen als wolvenkeutels voor het nemen van DNA-samples en onderzoek met cameravallen. Door de resultaten van dit onderzoek kan er een eenduidig beeld worden geschetst over het aantal individuen en de locatie en grootte van een potentieel territorium. Deze informatie is belangrijk om te kunnen bepalen in welke fase van vestiging Nederland zich bevindt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wolvenkeutel midden op een kruising van zandpaden (foto: J. van Leeuwen)

Vestiging
Wanneer een wolf zich vestigt in een gebied, laat deze duidelijke sporen achter om andere wolven buiten het territorium te houden. Het gaat dan bijvoorbeeld om markeerplekken met urine aan lage struiken of op een bij elkaar geschoven hoop van bladeren en takjes. Een nog duidelijker markering is de aanwezigheid van wolvenkeutels. Dit zijn grote drollen van tweeënhalve centimeter dik en twintig centimeter lang, met haren en stukken bot van prooidieren waaronder reeën en zwijnen. De wolvenkeutels worden vaak vol in het zicht gelegd. Kenmerkende plekken zijn op kruisingen van zandpaden en de ‘heuvels’ tussen bandensporen op onverharde wegen. Het kunnen er best veel zijn, soms liggen de keutels maar op honderd meter afstand van elkaar.


Forse wolvenkeutel met haren en witte uitslag door de botresten (foto: J. van Leeuwen)

Wat levert een keutel?
Bij een verse keutel wordt eerst een stukje verzameld om op wolven-DNA te onderzoeken. De rest van de keutel kan men onderzoeken op aanwijzingen voor zijn dieet, als botjes, hoeven en haren. De resultaten dragen feiten aan voor de discussie die leeft rondom het dieet van de wolf. Bovendien laat de overheid met een actieve monitoring zien dat de vestiging van wolven in Nederland slagvaardig wordt opgepakt en dat de zorgen van het publiek serieus worden genomen.

Provincies aan zet
Het zoeken, verzamelen en correct documenteren van wolvenkeutels is specialistisch werk. In Nederland is pas een beperkte groep hierin voldoende opgeleid, mede op initiatief van het samenwerkingsverband Wolven in Nederland. Om de capaciteit aan actieve wolvenspoorzoekers te vergroten is actie van de provincies nodig. De provincie Gelderland lijkt hierin de eerste stap te zetten. Wij zien hierin een goed voorbeeld wat navolging verdient door andere provincies.

Tekst: Glenn Lelieveld, Zoogdiervereniging/Wolven in Nederland
Foto's: Jaap van Leeuwen, Wolven in Nederland